To miał być zwykły dzień. Praca jak każda inna, szybkie formalności, chwila samotności na schodach, papieros. Ludzie przechodzili, coś mówili, park żył swoim rytmem.

Wśród nich – dwóch mężczyzn. Młodzi, zwyczajni. Zostawili materiały, powiedzieli, że sami zajmą się resztą. Wszystko jak trzeba. Ale gdy odchodzili, jeden z nich – ten niższy – zatrzymał się na moment, spojrzał przez ramię i powiedział:„Nie martw się. Będzie dobrze.”Głos znajomy, czuły. Taki, którego się nie zapomina. Jak echo czegoś bardzo osobistego. Zwykłe słowa, a jednak… coś się zmieniło.

Czas zwolnił, przestrzeń drgnęła. Jakby przeszłość przeszła przez teraźniejszość na sekundę – tylko po to, żeby coś powiedzieć.Gdy wrócili kilka dni później, pytanie padło natychmiast. Ale odpowiedź była pusta. „Nie wiem, o czym mówisz.”

I właśnie dlatego wiadomość była prawdziwa. Bo czasem ktoś mówi nieświadomie — bo ktoś inny musiał to usłyszeć.

—Odezwa Królowej:

Nie szukaj logiki tam, gdzie mówi serce. Nie każdy przekaz potrzebuje świadomości nadawcy. Czasem ktoś staje się nośnikiem tylko dlatego, że Ty musiałeś to usłyszeć.

—Podszept Królowej

Niektóre zdania nie pochodzą z ust. One przychodzą z miłości, która wciąż zna drogę.Nie pytaj, jak to możliwe.Zamiast tego… gdy to poczujesz — zatrzymaj się.

Bo właśnie wtedy świat na chwilę przestaje być logiczny.

A zaczyna być prawdziwy.