(czyli egzamin z bycia wystarczającą – na warunkach kogoś, kto sam nie zdał z relacji)
Mit, który wszedł do kobiecej świadomości jak wirus:
„On cię sprawdza.”
Nie odzywa się? – Sprawdza.
Flirtuje z inną? – Sprawdza.
Wraca po trzech tygodniach z tekstem „musiałem się odciąć”? – Też sprawdza.
No bo przecież Królowa to laborantka.
Ma udowodnić, że się nadaje: do związku, do znoszenia milczenia, do bycia tą wybraną.
A on?
On sobie siedzi z tyłu klasy z miną egzaminatora, chociaż sam nie zna podstaw gramatyki emocji.
Kobietom wmówiono, że powinny „zdać test”.
Być „wystarczająco wyrozumiałe”,
„niewymagające”,
„cierpliwe” w czasie, gdy on „się zastanawia”.
Jakby miłość była castingiem do serialu, który nawet nie ma scenariusza.
A każda emocjonalna nieobecność z jego strony to rzekomo „sprawdzanie”: – „Czy nie jesteś jak inne”
– „Czy wytrzymasz”
– „Czy zrobisz z siebie tapicerkę dla jego ran”
Nie. To nie test.
To brak dojrzałości w opakowaniu z napisem: 'on ma prawo cię analizować’.
Manifest Królowej:
Królowa nie przechodzi testów.
Ona je zleca.
Królowa nie udowadnia swojej wartości komuś, kto sam nie potrafi być obecny.
Nie gra w grę, której reguły pisze facet z emocjonalnym ADHD.
Nie daje się prowadzić przez próby, które mają sprawdzić, czy zrezygnuje z siebie.
Bo Królowa zna swoją cenę.
A cena to nie przedmiot negocjacji — to ogłoszenie dla tych, których na nią stać.
Podszept Królowej:
Jeśli on cię „sprawdza” – niech sprawdzi też własne lustro.
Bo może to nie Ty jesteś niewystarczająca.
Może to on nie dorósł do kobiet, które nie proszą o aprobatę.
Nie jesteś egzaminem.
Nie jesteś testem wytrzymałości emocjonalnej.
Nie jesteś „kolejną próbą” po jego poprzednich porażkach.
Jesteś Królową.
A Królowej się nie sprawdza.
Ona sprawdza na ile jest gotowy Król.
